Kategoria
  • Alergie (9)
  • Alkoholizm (65)
  • Bez kategorii (20)
  • Choroby psychiatryczne (6)
  • Leczenie i leki (5)
  • Lekarze (4)
  • Ludzie (3)
  • Psychiatra (11)
  • Psychiatria (16)
  • Psycholog (23)
  • Stomatolog (21)
  • Terapie (10)
  • Uczucia i emocje (5)
  • Zaburzenia (5)
  • Zespoły chorób (6)
  • Różnicowanie w psychiatrii jest o tyle trudne, że wiele objawów może być wspólnych dla różnych zespołów. Stąd mimo np. istotnych różnic, jakie istnieją między poszczególnymi zespołami, niektóre przypadki mogą być do siebie bardzo podobne. Nastrój zobojętnienia może wszechogarniać całą osobowość chorego, inne objawy mogą być wytłumione, niektórych może w ogóle brakować. Powstaje trudność czasem nie do przezwyciężenia: czy jest to wyrazem zespołu schizofrenicznego, czy psychoorganicznego? A może to tylko przejściowa reakcja na silne przeżycia emocjonalne? Często inne badania specjalistyczne - internistyczne, neurologiczne, radiologiczne i in. - a niekiedy wywiad i dalsza obserwacja mogą rozstrzygnąć o rozpoznaniu. Należałoby więc tu podkreślić, że największe trudności w różnicowaniu polegają na ustaleniu i zróżnicowaniu objawów chorobowych, z tym że każda wypowiedź i każde zachowanie mogą być wieloznaczne co do swoich praprzyczyn. Mogą być osoby zamknięte w sobie, niejako autystyczne. Ale nie musi to być wyrazem choroby, nie zawsze świadczy to o autyzmie chorobowym. Może to wynikać z ich wrodzonego charakteru, nabytych doświadczeń, przebytych rozczarowań; każda osoba ocenia własne środowisko subiektywnie. Oceny różnych osób mogą być zupełnie odmienne. A równocześnie żadna z tych ocen nie musi być dereistyczna; są osoby, które przywykły własny przykry nastrój maskować uśmiechem i nie jest to paratymia ani paraminia; popęd samozachowawczy bywa bardzo różny i nie ma miernika, który z nich jest prawidłowy, który zaś obniżony. Stąd niekiedy pojawia się postawa, że kilka objawów lub nawet tylko ogólne wrażenie przesądzają o rozpoznaniu i dopiero do niego dopasowuje się poszczególne przejawy zachowania jako objawy diagnostyczne. Jest to postawa sprzeczna z ogólnie przyjętymi zasadami w medycynie i może ona prowadzić do przykrych omyłek diagnostycznych. także zastanawiać się, które ze spostrzeganych przypadków, należałoby - z całą pewnością - włączać do patologii, a które jeszcze patologią nie są. Istnieje bowiem stopniowe i łagodne przejście od zdrowia do choroby: schizotymia - schizoidia - schizofrenia. I w wielu przypadkach nie ma pewności, do której z tych grup należałoby daną osobę zaliczyć. Przykładem mogą być osoby, u których określone, celowe działania instynktowne nie włączają się - lub nie wyłączają się - w porę, albo w sposób rażący dominują nad innymi funkcjami psychicznymi. Można by tu myśleć o niektórych kobietach, które po urodzeniu dziecka nie wykazują - nawet w formie śladowej - instynktu macierzyńskiego lub też o innych kobietach, u których instynkt ten trwa zbyt długo i prowadzi do nadopiekuńczości
« »

Leczenie dla rodziny

Wśród wielu różnych argumentów, jakie słyszy alkoholik, mających zmusić go do zajęcia się tematem, jakim jest leczenie alkoholizmu, jest także fakt, że ma to zrobić dla swojej rodziny. Jest to bardzo częste uzasadnienie, jakie się stosuje, żeby przekonać alkoholika. Jednak osiągany efekt jest zupełnie odwrotny, nawet jeśli uda się przekonać osobę uzależnioną właśnie argumentami tego typu, to jednak leczenie alkoholizmu nie będzie przebiegało prawidłowo, ponieważ będzie robione pod przymusem, nie dla siebie, ale dla rodziny. W ten sposób, nawet najlepsze leczenie alkoholizmu nie jest w stanie sprawić, żeby alkoholik zbudował w sobie silną wolę i poczucie bezpieczeństwa. Należy postępować zupełnie inaczej, żeby chory sam wreszcie zrozumiał, że leczenie alkoholizmu jest w jego przypadku koniecznością i nie można od tego uciec. Jedynie w ten sposób można sprawić, że leczenie alkoholizmu będzie miało jakiś sens. Osoba uzależniona musi sama dojść do wniosku, że jest chora i musi się leczyć i to nie dla dzieci, czy rodziny, ale właśnie dla siebie, bo ma bardzo dużo do stracenia. Jeśli alkoholik będzie się leczył dla rodziny istnieje jeszcze jedno poważne zagrożenie. Gdy już leczenie alkoholizmu będzie w miarę dobrze postępowało, a nagle zdarzy się, że rodzina się od niego odwróci, żona odejdzie, dzieci wyjadą i stanie się to zupełnie niezależnie od jego nałogu, wtedy istnieje ryzyko, że leczenie alkoholizmu będzie jedynie straconym czasem, ponieważ taka osoba wróci do picia. Dlatego nie należy rozwiązywać tego problemu w sposób, jaki nam się wydaje słuszny. W takich delikatnych sprawach, jeśli chodzi o leczenie alkoholizmu, należy zawsze zasięgnąć porady specjalisty, jakim jest psycholog. Jedynie wtedy mamy pewność, że to, co robimy jest słuszne i nie przyniesie żadnych negatywnych konsekwencji, a na pewno nie pogłębi jeszcze bardziej problemów alkoholika. Dlatego zamiast zdawać się na intuicję, która może być myląca, lepiej zaufać specjalistom i rozpocząć profesjonalne leczenie alkoholizmu.

Rozpoznanie przyczynowe nie jest tak jednoznaczne, jak się to dość często przyjmuje. Zespoły schizofreniczne są — jak się zakłada — wyrazem chorób z grupy psychoz schizofrenicznych. Ponieważ ich podstawowa przyczyna nie jest znana, dlatego zespoły schizofreniczne, w większości przypadków, należałoby zaliczać do grupy zespołów samoistnych. Nie można jednak wykluczyć, a także i zapominać o innych […]


Archiwum

    Każde dziecko chce zostać jak naprędzej dorosłą osobą. W życiu każdego małego osobnika to się praktycznie sprawdza. Jest tak, ponieważ chcą zostać pełnoprawnymi obywatelami, czy coś w tym rodzaju, dorośli do końca tego nie potrafią zrozumieć. Życie dorosłe niesie ze sobą różnego rodzaju problemy. Dorośli raczej nie chcą być jeszcze starsi tylko szukają sposoby, jak się odmłodzić. Kobiety stosują różne kremy przeciwzmarszczkowe. Aczkowliek procesu starzenia nie da się zatrzymać, choć wielu by chciał z tego skorzystać. Jednak na razie nie zapowiada się, aby wprawadzono czy na razie zaczęto badania na lekarstwo przeciw starzeniu. Zadawać można sobie pytania: "Jak owo lekarstwo miałoby działać?". Każdy miałby do wyboru, czy kupić takie lekarstwo, czy nie. Jednak, jak dobrze wiadomo ciekawość ludzka nie zna granic. Ludzie zawsze byli ciekawi świata, tak i pewnie w tym przypadku znalazłoby się ochotników do wypróbowania tego typu lekarstwa. Aczkolwiek, z drugiej strony, kto chciałby być królikiem doświadczalnym. Choć jak już wyżej pisałem, pewnie za odpowiednią kwotą ludzie zgodziliby się na taki eksperyment. Ludzka zachłanność też jest ogromna.