Kategoria
« »

Nienabłonkowe nowotwory płuc

Nienabłonkowe nowotwory płuc zarówno umiejscowione w oskrzelach, jak i nie związane z drzewem oskrzelowym, należą do guzów niezmiernie rzadkich. W ścianie oskrzeli oraz w ich najbliższym sąsiedztwie mogą rozwijać się nowotwory nawiązujące do wszystkich składników ich budowy anatomicznej. Są to chrzęstniaki, włókniaki, włókniakonerwiaki, mięśniaki gładkokomórkowe. Zazwyczaj są to guzy pojedyncze, rosnące ku światłu oskrzeli. Wymienione guzy mogą nie wykazywać powiązania anatomicznego z oskrzelem. Z reguły lokalizują się wówczas w obwodzie płuca i uwypuklają się wyraźnie na zewnątrz, unosząc nad sobą opłucną trzewną. Guzy związane z układem naczyniowym, przyzwojaki niechromochłonne lub obłoniaki opisano w bardzo nielicznych przypadkach. Opisano też tylko nieliczne przypadki pierwotnego czerniaka oskrzela. W grupie nowotworów nienabłonkowych płuc oddzielne miejsce zajmują guzy pochodzenia limfoidalnego i monocytarnego, w odniesieniu do których trwa prowadzona od dawna dyskusja, czy uznać je za prawdziwe nowotwory, czy też za formę odczynu. Dotyczy to przede wszystkim guza złożonego z komórek plazmatycznych oraz guza złożonego z komórek o cechach jednojądrowych fagocytów. Guz z komórek plazmatycznych, zwykle zlokalizowany w częściach obwodowych płuca, ma wyraźny komponent włóknisty, który może tworzyć torebkę. Guz osiąga niekiedy znaczniejsze rozmiary.

Zmiany w zakresie napędu psychoruchowego są bardzo różne i są odpowiednikiem różnych objawów psychopatologicznych. Otępienie uczuciowe czy. euforia współistnieją z utrudnieniem tak podejmowania, jak i kontynuowania ^czynności. W ciężkich stanach chory może stać sią zupełnie bezczynny, a to może być znaczną przeszkodą np. w rehabilitacji ruchowej. W przypadku istnienia drażliwości lub dysforii podejmowanie czynności może […]