Kategoria
  • Alergie (9)
  • Alkoholizm (65)
  • Bez kategorii (20)
  • Choroby psychiatryczne (6)
  • Leczenie i leki (5)
  • Lekarze (4)
  • Ludzie (3)
  • Psychiatra (11)
  • Psychiatria (16)
  • Psycholog (23)
  • Stomatolog (21)
  • Terapie (10)
  • Uczucia i emocje (5)
  • Zaburzenia (5)
  • Zespoły chorób (6)
  • Różnicowanie w psychiatrii jest o tyle trudne, że wiele objawów może być wspólnych dla różnych zespołów. Stąd mimo np. istotnych różnic, jakie istnieją między poszczególnymi zespołami, niektóre przypadki mogą być do siebie bardzo podobne. Nastrój zobojętnienia może wszechogarniać całą osobowość chorego, inne objawy mogą być wytłumione, niektórych może w ogóle brakować. Powstaje trudność czasem nie do przezwyciężenia: czy jest to wyrazem zespołu schizofrenicznego, czy psychoorganicznego? A może to tylko przejściowa reakcja na silne przeżycia emocjonalne? Często inne badania specjalistyczne - internistyczne, neurologiczne, radiologiczne i in. - a niekiedy wywiad i dalsza obserwacja mogą rozstrzygnąć o rozpoznaniu. Należałoby więc tu podkreślić, że największe trudności w różnicowaniu polegają na ustaleniu i zróżnicowaniu objawów chorobowych, z tym że każda wypowiedź i każde zachowanie mogą być wieloznaczne co do swoich praprzyczyn. Mogą być osoby zamknięte w sobie, niejako autystyczne. Ale nie musi to być wyrazem choroby, nie zawsze świadczy to o autyzmie chorobowym. Może to wynikać z ich wrodzonego charakteru, nabytych doświadczeń, przebytych rozczarowań; każda osoba ocenia własne środowisko subiektywnie. Oceny różnych osób mogą być zupełnie odmienne. A równocześnie żadna z tych ocen nie musi być dereistyczna; są osoby, które przywykły własny przykry nastrój maskować uśmiechem i nie jest to paratymia ani paraminia; popęd samozachowawczy bywa bardzo różny i nie ma miernika, który z nich jest prawidłowy, który zaś obniżony. Stąd niekiedy pojawia się postawa, że kilka objawów lub nawet tylko ogólne wrażenie przesądzają o rozpoznaniu i dopiero do niego dopasowuje się poszczególne przejawy zachowania jako objawy diagnostyczne. Jest to postawa sprzeczna z ogólnie przyjętymi zasadami w medycynie i może ona prowadzić do przykrych omyłek diagnostycznych. także zastanawiać się, które ze spostrzeganych przypadków, należałoby - z całą pewnością - włączać do patologii, a które jeszcze patologią nie są. Istnieje bowiem stopniowe i łagodne przejście od zdrowia do choroby: schizotymia - schizoidia - schizofrenia. I w wielu przypadkach nie ma pewności, do której z tych grup należałoby daną osobę zaliczyć. Przykładem mogą być osoby, u których określone, celowe działania instynktowne nie włączają się - lub nie wyłączają się - w porę, albo w sposób rażący dominują nad innymi funkcjami psychicznymi. Można by tu myśleć o niektórych kobietach, które po urodzeniu dziecka nie wykazują - nawet w formie śladowej - instynktu macierzyńskiego lub też o innych kobietach, u których instynkt ten trwa zbyt długo i prowadzi do nadopiekuńczości
« »

Życie z alkoholikiem

Życie z osobą uzależnioną od alkoholu nie należy do łatwych. Dlatego warto się zastanowić czy chcemy w tym uczestniczyć. Czasami, gdy zaczyna się leczenie uzależnienia od alkoholu, lepiej, żeby rodzina znajdowała się gdzieś dalej od osoby chorej. Powodów jest co najmniej kilka. Przede wszystkim należy wiedzieć, że leczenie uzależnienia od alkoholu jest bardzo trudnym procesem, jeśli nie odbywa się za zamkniętymi drzwiami jakiejś kliniki. Alkoholik chodzi na spotkania grup wsparcia, które noszą nazwę Anonimowych Alkoholików i nie zawsze jest spokojny i zadowolony. Musimy pamiętać, że takie leczenie uzależnienia od alkoholu obejmuje także umiejętność panowania nad naszymi emocjami, dlatego może dojść do jakichś konfliktowych sytuacji, a nawet do pobicia, już kiedy leczenie uzależnienia od alkoholu będzie się znajdowało w trakcie. Dlatego jest to bardzo trudny czas nie tylko dla alkoholika, który chce się wyleczyć, ale także dla jego rodziny, która może mocno na tym ucierpieć. Poza tym leczenie uzależnienia od alkoholu to także pewne zachowania rodziny, które powinny zostać spełnione. Często dzieje się tak, że osoby najbliższe przeszkadzają w leczeniu, ponieważ litują się nad alkoholikiem, usprawiedliwiają go, jednocześnie wspierając jego uzależnienie. Dlatego lepiej, jeśli leczenie uzależnienia od alkoholu przebiega w pewnej izolacji od osób najbliższych. Wtedy obie strony mogą normalnie funkcjonować i nie bać się, że coś się nie uda i ktoś na tym mocno ucierpi. Opuszczanie alkoholika wtedy, gdy zaczyna się leczenie uzależnienia od alkoholu nie jest tchórzostwem, ale najczęściej jest to wynik rozsądnego myślenia, które zawsze prowadzi do dobrych rozwiązań. Nawet jeśli inni będą na to źle patrzeć, taka decyzja może przynieść więcej dobrego niż złego. Zawsze, gdy zaczyna się leczenie uzależnienia od alkoholu lepiej skonsultować się z psychologiem, który pomoże nam wybrać odpowiednie rozwiązanie. Dzięki temu będziemy się na pewno czuć lepiej, a alkoholik będzie mógł się zająć po prostu leczeniem.

Psychiatra Gdańsk oraz psychiatra Gdynia są zgodni odnośnie wpływu wychowania na pojawienie się zaburzeń psychicznych. Jeżeli dziecko rozwija się w dużym stresie niestety, ale wpływa to bardzo niekorzystnie na jego psychikę. Podczas pierwszych lat powinno być ono otoczone miłością i troską, jeżeli nie otrzyma tego niestety, ale mogą wystąpić pewne stany chorobowe wśród których można […]


Archiwum

    Każde dziecko chce zostać jak naprędzej dorosłą osobą. W życiu każdego małego osobnika to się praktycznie sprawdza. Jest tak, ponieważ chcą zostać pełnoprawnymi obywatelami, czy coś w tym rodzaju, dorośli do końca tego nie potrafią zrozumieć. Życie dorosłe niesie ze sobą różnego rodzaju problemy. Dorośli raczej nie chcą być jeszcze starsi tylko szukają sposoby, jak się odmłodzić. Kobiety stosują różne kremy przeciwzmarszczkowe. Aczkowliek procesu starzenia nie da się zatrzymać, choć wielu by chciał z tego skorzystać. Jednak na razie nie zapowiada się, aby wprawadzono czy na razie zaczęto badania na lekarstwo przeciw starzeniu. Zadawać można sobie pytania: "Jak owo lekarstwo miałoby działać?". Każdy miałby do wyboru, czy kupić takie lekarstwo, czy nie. Jednak, jak dobrze wiadomo ciekawość ludzka nie zna granic. Ludzie zawsze byli ciekawi świata, tak i pewnie w tym przypadku znalazłoby się ochotników do wypróbowania tego typu lekarstwa. Aczkolwiek, z drugiej strony, kto chciałby być królikiem doświadczalnym. Choć jak już wyżej pisałem, pewnie za odpowiednią kwotą ludzie zgodziliby się na taki eksperyment. Ludzka zachłanność też jest ogromna.