Kategoria
  • Alergie (9)
  • Alkoholizm (65)
  • Bez kategorii (20)
  • Choroby psychiatryczne (6)
  • Leczenie i leki (5)
  • Lekarze (4)
  • Ludzie (3)
  • Psychiatra (11)
  • Psychiatria (16)
  • Psycholog (23)
  • Stomatolog (21)
  • Terapie (10)
  • Uczucia i emocje (5)
  • Zaburzenia (5)
  • Zespoły chorób (6)
  • Różnicowanie w psychiatrii jest o tyle trudne, że wiele objawów może być wspólnych dla różnych zespołów. Stąd mimo np. istotnych różnic, jakie istnieją między poszczególnymi zespołami, niektóre przypadki mogą być do siebie bardzo podobne. Nastrój zobojętnienia może wszechogarniać całą osobowość chorego, inne objawy mogą być wytłumione, niektórych może w ogóle brakować. Powstaje trudność czasem nie do przezwyciężenia: czy jest to wyrazem zespołu schizofrenicznego, czy psychoorganicznego? A może to tylko przejściowa reakcja na silne przeżycia emocjonalne? Często inne badania specjalistyczne - internistyczne, neurologiczne, radiologiczne i in. - a niekiedy wywiad i dalsza obserwacja mogą rozstrzygnąć o rozpoznaniu. Należałoby więc tu podkreślić, że największe trudności w różnicowaniu polegają na ustaleniu i zróżnicowaniu objawów chorobowych, z tym że każda wypowiedź i każde zachowanie mogą być wieloznaczne co do swoich praprzyczyn. Mogą być osoby zamknięte w sobie, niejako autystyczne. Ale nie musi to być wyrazem choroby, nie zawsze świadczy to o autyzmie chorobowym. Może to wynikać z ich wrodzonego charakteru, nabytych doświadczeń, przebytych rozczarowań; każda osoba ocenia własne środowisko subiektywnie. Oceny różnych osób mogą być zupełnie odmienne. A równocześnie żadna z tych ocen nie musi być dereistyczna; są osoby, które przywykły własny przykry nastrój maskować uśmiechem i nie jest to paratymia ani paraminia; popęd samozachowawczy bywa bardzo różny i nie ma miernika, który z nich jest prawidłowy, który zaś obniżony. Stąd niekiedy pojawia się postawa, że kilka objawów lub nawet tylko ogólne wrażenie przesądzają o rozpoznaniu i dopiero do niego dopasowuje się poszczególne przejawy zachowania jako objawy diagnostyczne. Jest to postawa sprzeczna z ogólnie przyjętymi zasadami w medycynie i może ona prowadzić do przykrych omyłek diagnostycznych. także zastanawiać się, które ze spostrzeganych przypadków, należałoby - z całą pewnością - włączać do patologii, a które jeszcze patologią nie są. Istnieje bowiem stopniowe i łagodne przejście od zdrowia do choroby: schizotymia - schizoidia - schizofrenia. I w wielu przypadkach nie ma pewności, do której z tych grup należałoby daną osobę zaliczyć. Przykładem mogą być osoby, u których określone, celowe działania instynktowne nie włączają się - lub nie wyłączają się - w porę, albo w sposób rażący dominują nad innymi funkcjami psychicznymi. Można by tu myśleć o niektórych kobietach, które po urodzeniu dziecka nie wykazują - nawet w formie śladowej - instynktu macierzyńskiego lub też o innych kobietach, u których instynkt ten trwa zbyt długo i prowadzi do nadopiekuńczości
« »

Alkoholizm niszczy rodzinę

Alkoholizm niesie ze sobą wiele negatywnych skutków, do których należy zaliczyć także zniszczenie rodziny. Trzeba przyznać, że w praktyce, w realnym życiu alkoholizm wygląda zupełnie inaczej niż w filmach, które często zdarza nam się oglądać. Przede wszystkim, nawet, jeśli leczenie odniosło sukces, to niestety rodzina najczęściej się po prostu rozpada. Nie można wybaczyć alkoholikowi tego, co robił, gdy opanował go alkoholizm. Niestety często alkoholizm sprawia, że w rodzinie pojawia się przemoc, często dochodzi do pobić, gwałtów, rozrób i krwawych awantur oraz zdrad. Oczywiście mamy pewną tolerancję, czy odczuwamy litość w stosunku do alkoholików, ale nie znaczy to wcale, że gdy alkoholik staje się abstynentem nagle zaczynamy z powrotem go kochać i cieszymy się, że sobie jakoś z uzależnieniem poradził. Nawet najbardziej kochająca żona kiedyś odejdzie, zwłaszcza, jeśli alkoholizm w rodzinie rozwijał się przez naprawdę wiele lat i nie było żadnego sposobu, żeby się od tego uwolnić. Także dzieci nie będą już tak samo kochały rodzica, który przez wiele lat je bił i poniżał. Należy się z tym po prostu pogodzić. Alkoholizm niszczy rodzinę i sprawia, że po zakończeniu leczenia nie ma do czego wracać. Jednak alkoholik powinien swoje bezpieczeństwo i pewność siebie budować przede wszystkim na sobie. Żeby po odejściu rodziny z powrotem nie wpadł w nałóg, z którym bardzo trudno jest potem walczyć. Dlatego, gdy sięgamy po kieliszek, zastanówmy się, czy chcemy narażać swoją rodzinę na takie zagrożenie, w końcu każdy z nas może wpaść w alkoholizm. Niestety wielu ludzi uważa, że są najmądrzejsi na świecie i doskonale wiedzą ile mogą wypić. Takie założenie jest błędne i zawsze kończy się tym, że taki cwaniak wreszcie wpada w alkoholizm, nie jest to więc najlepsze rozwiązanie problemu. Jeśli zależy nam na rodzinie, nie powinniśmy pić, jeśli wpadniemy w alkoholizm, na pewno stracimy rodzinę. Dlatego lepiej zastanowić się nad tym, w jaki sposób postępujemy i jakie decyzje podejmujemy.

Rozpoznanie przyczynowe nie jest tak jednoznaczne, jak się to dość często przyjmuje. Zespoły schizofreniczne są — jak się zakłada — wyrazem chorób z grupy psychoz schizofrenicznych. Ponieważ ich podstawowa przyczyna nie jest znana, dlatego zespoły schizofreniczne, w większości przypadków, należałoby zaliczać do grupy zespołów samoistnych. Nie można jednak wykluczyć, a także i zapominać o innych […]


Archiwum

    Każde dziecko chce zostać jak naprędzej dorosłą osobą. W życiu każdego małego osobnika to się praktycznie sprawdza. Jest tak, ponieważ chcą zostać pełnoprawnymi obywatelami, czy coś w tym rodzaju, dorośli do końca tego nie potrafią zrozumieć. Życie dorosłe niesie ze sobą różnego rodzaju problemy. Dorośli raczej nie chcą być jeszcze starsi tylko szukają sposoby, jak się odmłodzić. Kobiety stosują różne kremy przeciwzmarszczkowe. Aczkowliek procesu starzenia nie da się zatrzymać, choć wielu by chciał z tego skorzystać. Jednak na razie nie zapowiada się, aby wprawadzono czy na razie zaczęto badania na lekarstwo przeciw starzeniu. Zadawać można sobie pytania: "Jak owo lekarstwo miałoby działać?". Każdy miałby do wyboru, czy kupić takie lekarstwo, czy nie. Jednak, jak dobrze wiadomo ciekawość ludzka nie zna granic. Ludzie zawsze byli ciekawi świata, tak i pewnie w tym przypadku znalazłoby się ochotników do wypróbowania tego typu lekarstwa. Aczkolwiek, z drugiej strony, kto chciałby być królikiem doświadczalnym. Choć jak już wyżej pisałem, pewnie za odpowiednią kwotą ludzie zgodziliby się na taki eksperyment. Ludzka zachłanność też jest ogromna.