Kategoria
  • Alergie (9)
  • Alkoholizm (65)
  • Bez kategorii (20)
  • Choroby psychiatryczne (6)
  • Leczenie i leki (5)
  • Lekarze (4)
  • Ludzie (3)
  • Psychiatra (11)
  • Psychiatria (16)
  • Psycholog (23)
  • Stomatolog (21)
  • Terapie (10)
  • Uczucia i emocje (5)
  • Zaburzenia (5)
  • Zespoły chorób (6)
  • Różnicowanie w psychiatrii jest o tyle trudne, że wiele objawów może być wspólnych dla różnych zespołów. Stąd mimo np. istotnych różnic, jakie istnieją między poszczególnymi zespołami, niektóre przypadki mogą być do siebie bardzo podobne. Nastrój zobojętnienia może wszechogarniać całą osobowość chorego, inne objawy mogą być wytłumione, niektórych może w ogóle brakować. Powstaje trudność czasem nie do przezwyciężenia: czy jest to wyrazem zespołu schizofrenicznego, czy psychoorganicznego? A może to tylko przejściowa reakcja na silne przeżycia emocjonalne? Często inne badania specjalistyczne - internistyczne, neurologiczne, radiologiczne i in. - a niekiedy wywiad i dalsza obserwacja mogą rozstrzygnąć o rozpoznaniu. Należałoby więc tu podkreślić, że największe trudności w różnicowaniu polegają na ustaleniu i zróżnicowaniu objawów chorobowych, z tym że każda wypowiedź i każde zachowanie mogą być wieloznaczne co do swoich praprzyczyn. Mogą być osoby zamknięte w sobie, niejako autystyczne. Ale nie musi to być wyrazem choroby, nie zawsze świadczy to o autyzmie chorobowym. Może to wynikać z ich wrodzonego charakteru, nabytych doświadczeń, przebytych rozczarowań; każda osoba ocenia własne środowisko subiektywnie. Oceny różnych osób mogą być zupełnie odmienne. A równocześnie żadna z tych ocen nie musi być dereistyczna; są osoby, które przywykły własny przykry nastrój maskować uśmiechem i nie jest to paratymia ani paraminia; popęd samozachowawczy bywa bardzo różny i nie ma miernika, który z nich jest prawidłowy, który zaś obniżony. Stąd niekiedy pojawia się postawa, że kilka objawów lub nawet tylko ogólne wrażenie przesądzają o rozpoznaniu i dopiero do niego dopasowuje się poszczególne przejawy zachowania jako objawy diagnostyczne. Jest to postawa sprzeczna z ogólnie przyjętymi zasadami w medycynie i może ona prowadzić do przykrych omyłek diagnostycznych. także zastanawiać się, które ze spostrzeganych przypadków, należałoby - z całą pewnością - włączać do patologii, a które jeszcze patologią nie są. Istnieje bowiem stopniowe i łagodne przejście od zdrowia do choroby: schizotymia - schizoidia - schizofrenia. I w wielu przypadkach nie ma pewności, do której z tych grup należałoby daną osobę zaliczyć. Przykładem mogą być osoby, u których określone, celowe działania instynktowne nie włączają się - lub nie wyłączają się - w porę, albo w sposób rażący dominują nad innymi funkcjami psychicznymi. Można by tu myśleć o niektórych kobietach, które po urodzeniu dziecka nie wykazują - nawet w formie śladowej - instynktu macierzyńskiego lub też o innych kobietach, u których instynkt ten trwa zbyt długo i prowadzi do nadopiekuńczości
« »

Fazy choroby alkoholowej

Wszyscy doskonale wiemy o tym, że ogromna liczba osób cierpi na alkoholizm. Niestety ta choroba jest nieuleczalna, jednak można sobie z nią poradzić żyjąc w abstynencji. Zazwyczaj mamy na temat tej choroby dość dużą wiedzę, zwłaszcza jeśli ktoś z naszej rodziny cierpi na alkoholizm. Na temat tej choroby napisano wiele prac i artykułów a jedną z najważniejszych była praca pod tytułem „Koncepcja alkoholizmu jako choroby” Elvina Mortona Jellinka. Praca ta pochodzi z 1960 roku i to właśnie w niej autor wyróżnił fazy alkoholizmu, o których naprawdę warto wiedzieć.Fazy te stanowią określone stadia choroby, jaką jest alkoholizm i możemy wyróżnić dokładnie cztery. Pierwsza faza to faza prealkoholowa. Może ona trwać od kilku miesięcy nawet do kilku lat. Początek tej fazy to zazwyczaj konwencjonalny styl picia. Z czasem jednak osoba, która uzależnia się od alkoholu, czuje że picie nie sprawia mu już tylko przyjemności, ale także pozwala łagodzić pewne stany emocjonalne, które są dla nas zazwyczaj stanami przykrymi. Poza tym w tej fazie wzrasta nasza tolerancja na alkohol. Kolejna faza to faza ostrzegawcza. Punktem, który wskazuje na jej rozpoczęcie jest pojawianie się luk w naszej pamięci. Trzecią fazę stanowi faza krytyczna i wtedy to osoby cierpiące na alkoholizm tracą kontrolę nad piciem. Ostatnią fazą jest faza przewlekła. To właśnie w tej fazie choroby alkoholowej zaczynają się ciągi alkoholowe, które trwają zazwyczaj kilka dni.Jak widzimy nie jest trudno zapamiętać te cztery fazy. Alkoholizm jest chorobą, która nie pojawia się z dnia na dzień, ale rozwija w dłuższym okresie czasu. Oczywiście warto wiedzieć o tym, że obojętnie, w której fazie znajduje się osoba cierpiąca na alkoholizm, może ona podjąć leczenie, które pozwoli na życie w abstynencji. Wszystko jednak zależy od osoby uzależnionej i jeśli nie będzie chciała ona podjąć leczenia z własnej woli to może ono nie przynieść żadnych efektów. Dużą rolę odgrywają również bliscy, którzy powinni być wsparciem dla osób cierpiących na alkoholizm.

Rozpoznanie przyczynowe nie jest tak jednoznaczne, jak się to dość często przyjmuje. Zespoły schizofreniczne są — jak się zakłada — wyrazem chorób z grupy psychoz schizofrenicznych. Ponieważ ich podstawowa przyczyna nie jest znana, dlatego zespoły schizofreniczne, w większości przypadków, należałoby zaliczać do grupy zespołów samoistnych. Nie można jednak wykluczyć, a także i zapominać o innych […]


Archiwum

    Każde dziecko chce zostać jak naprędzej dorosłą osobą. W życiu każdego małego osobnika to się praktycznie sprawdza. Jest tak, ponieważ chcą zostać pełnoprawnymi obywatelami, czy coś w tym rodzaju, dorośli do końca tego nie potrafią zrozumieć. Życie dorosłe niesie ze sobą różnego rodzaju problemy. Dorośli raczej nie chcą być jeszcze starsi tylko szukają sposoby, jak się odmłodzić. Kobiety stosują różne kremy przeciwzmarszczkowe. Aczkowliek procesu starzenia nie da się zatrzymać, choć wielu by chciał z tego skorzystać. Jednak na razie nie zapowiada się, aby wprawadzono czy na razie zaczęto badania na lekarstwo przeciw starzeniu. Zadawać można sobie pytania: "Jak owo lekarstwo miałoby działać?". Każdy miałby do wyboru, czy kupić takie lekarstwo, czy nie. Jednak, jak dobrze wiadomo ciekawość ludzka nie zna granic. Ludzie zawsze byli ciekawi świata, tak i pewnie w tym przypadku znalazłoby się ochotników do wypróbowania tego typu lekarstwa. Aczkolwiek, z drugiej strony, kto chciałby być królikiem doświadczalnym. Choć jak już wyżej pisałem, pewnie za odpowiednią kwotą ludzie zgodziliby się na taki eksperyment. Ludzka zachłanność też jest ogromna.