Kategoria
  • Alergie (9)
  • Alkoholizm (65)
  • Bez kategorii (20)
  • Choroby psychiatryczne (6)
  • Leczenie i leki (5)
  • Lekarze (4)
  • Ludzie (3)
  • Psychiatra (11)
  • Psychiatria (16)
  • Psycholog (23)
  • Stomatolog (21)
  • Terapie (10)
  • Uczucia i emocje (5)
  • Zaburzenia (5)
  • Zespoły chorób (6)
  • Różnicowanie w psychiatrii jest o tyle trudne, że wiele objawów może być wspólnych dla różnych zespołów. Stąd mimo np. istotnych różnic, jakie istnieją między poszczególnymi zespołami, niektóre przypadki mogą być do siebie bardzo podobne. Nastrój zobojętnienia może wszechogarniać całą osobowość chorego, inne objawy mogą być wytłumione, niektórych może w ogóle brakować. Powstaje trudność czasem nie do przezwyciężenia: czy jest to wyrazem zespołu schizofrenicznego, czy psychoorganicznego? A może to tylko przejściowa reakcja na silne przeżycia emocjonalne? Często inne badania specjalistyczne - internistyczne, neurologiczne, radiologiczne i in. - a niekiedy wywiad i dalsza obserwacja mogą rozstrzygnąć o rozpoznaniu. Należałoby więc tu podkreślić, że największe trudności w różnicowaniu polegają na ustaleniu i zróżnicowaniu objawów chorobowych, z tym że każda wypowiedź i każde zachowanie mogą być wieloznaczne co do swoich praprzyczyn. Mogą być osoby zamknięte w sobie, niejako autystyczne. Ale nie musi to być wyrazem choroby, nie zawsze świadczy to o autyzmie chorobowym. Może to wynikać z ich wrodzonego charakteru, nabytych doświadczeń, przebytych rozczarowań; każda osoba ocenia własne środowisko subiektywnie. Oceny różnych osób mogą być zupełnie odmienne. A równocześnie żadna z tych ocen nie musi być dereistyczna; są osoby, które przywykły własny przykry nastrój maskować uśmiechem i nie jest to paratymia ani paraminia; popęd samozachowawczy bywa bardzo różny i nie ma miernika, który z nich jest prawidłowy, który zaś obniżony. Stąd niekiedy pojawia się postawa, że kilka objawów lub nawet tylko ogólne wrażenie przesądzają o rozpoznaniu i dopiero do niego dopasowuje się poszczególne przejawy zachowania jako objawy diagnostyczne. Jest to postawa sprzeczna z ogólnie przyjętymi zasadami w medycynie i może ona prowadzić do przykrych omyłek diagnostycznych. także zastanawiać się, które ze spostrzeganych przypadków, należałoby - z całą pewnością - włączać do patologii, a które jeszcze patologią nie są. Istnieje bowiem stopniowe i łagodne przejście od zdrowia do choroby: schizotymia - schizoidia - schizofrenia. I w wielu przypadkach nie ma pewności, do której z tych grup należałoby daną osobę zaliczyć. Przykładem mogą być osoby, u których określone, celowe działania instynktowne nie włączają się - lub nie wyłączają się - w porę, albo w sposób rażący dominują nad innymi funkcjami psychicznymi. Można by tu myśleć o niektórych kobietach, które po urodzeniu dziecka nie wykazują - nawet w formie śladowej - instynktu macierzyńskiego lub też o innych kobietach, u których instynkt ten trwa zbyt długo i prowadzi do nadopiekuńczości
« »

Nie można się wyleczyć

Leczenie alkoholizmu jest bardzo problematyczne. Nawet, jeśli alkoholik przyzna się do swojej choroby, to i tak powstaje wiele problemów. Okazuje się, że leczenie alkoholizmu właściwie nigdy się nie kończy. Jeśli raz wpadnie się w ten straszny nałóg, mamy wielkie szanse na to, że nigdy nie uda nam się z niego wyjść. Dlatego, gdy sięgamy po kolejny kieliszek czy piwo, zastanówmy się czy naprawdę chcemy przekroczyć tę granicę, za którą naprawdę trudno już zawrócić. Wiele osób jest przekonanych, że zakończenie picia równa się wyleczeniu. Tymczasem leczenie alkoholizmu trwa całe życie i nigdy nie dobiega końca. Zawsze, w każdym momencie naszego życia istnieje poważne niebezpieczeństwo, że sięgniemy po raz kolejny po alkohol i się upijemy. Dlatego bardzo ważne, jeśli chodzi o leczenie alkoholizmu, jest zdanie sobie sprawy z powagi sytuacji i tego, jak ważne jest podejście do własnego uzależnienia. Pierwszy krok to oczywiście uświadomienie sobie, że takie picie, które praktykujemy to poważny nałóg, który stanowi chorobę i z którym trzeba walczyć. Wtedy alkoholik podejmuje leczenie alkoholizmu, co jest kolejnym niezwykle ważnym etapem w jego życiu. Jednak na tym się nie kończy proces, jakim nazywamy leczenie alkoholizmu. Następny etap to oczywiście oswajanie się ze swoim problemem i rozmowy o nim. Przede wszystkim należy zaakceptować fakt, że jesteśmy chorzy i mamy skłonność do nadużywania alkoholu, wszystko wyraża się poprzez język i odpowiednie myślenie, dlatego leczenie alkoholizmu jest tak mocno oparte na fundamencie psychologicznym. Najważniejsze jest zaakceptowanie faktu, że jest się alkoholikiem, który nie pije, jest abstynentem, ale w każdej chwili grozi mu niebezpieczeństwo, że znowu sięgnie po kieliszek. Jest to bardzo ważne, dlatego okazuje się, że takie leczenie alkoholizmu trwa przez całe życie osoby uzależnionej, jednak można przy tym normalnie żyć i funkcjonować. Dlatego im szybciej zaczniemy leczenie alkoholizmu, tym lepiej dla nas i dla naszych bliskich, którzy także z tego powodu cierpią.

Wiele chorób zależy od genów jakie odziedziczymy. Jeżeli w naszej rodzinie były przypadki raka lub też cukrzycy to możemy się spodziewać, że znajdziemy się w grupie podwyższonego ryzyka jeżeli chodzi o zachorowalność na te choroby. Dlatego też osoby, których najbliżsi chorowali na pewną przypadłość mają pierwszeństwo w ubieganiu się o skierowania oraz terminy badań bez […]


Archiwum

    Każde dziecko chce zostać jak naprędzej dorosłą osobą. W życiu każdego małego osobnika to się praktycznie sprawdza. Jest tak, ponieważ chcą zostać pełnoprawnymi obywatelami, czy coś w tym rodzaju, dorośli do końca tego nie potrafią zrozumieć. Życie dorosłe niesie ze sobą różnego rodzaju problemy. Dorośli raczej nie chcą być jeszcze starsi tylko szukają sposoby, jak się odmłodzić. Kobiety stosują różne kremy przeciwzmarszczkowe. Aczkowliek procesu starzenia nie da się zatrzymać, choć wielu by chciał z tego skorzystać. Jednak na razie nie zapowiada się, aby wprawadzono czy na razie zaczęto badania na lekarstwo przeciw starzeniu. Zadawać można sobie pytania: "Jak owo lekarstwo miałoby działać?". Każdy miałby do wyboru, czy kupić takie lekarstwo, czy nie. Jednak, jak dobrze wiadomo ciekawość ludzka nie zna granic. Ludzie zawsze byli ciekawi świata, tak i pewnie w tym przypadku znalazłoby się ochotników do wypróbowania tego typu lekarstwa. Aczkolwiek, z drugiej strony, kto chciałby być królikiem doświadczalnym. Choć jak już wyżej pisałem, pewnie za odpowiednią kwotą ludzie zgodziliby się na taki eksperyment. Ludzka zachłanność też jest ogromna.