Wścieklizna
Wścieklizna to bardzo poważna choroba wirusowa powodująca uszkodzenie centralnego układu nerwowego u mózgu która może dotknąć każde stałocieplne zwierzę, w tym też człowieka. W literaturze medycznej brak jest przypadków, które opisywałyby wyleczenie chorego na wściekliznę. Wirusy wścieklizny wnikają do organizmu człowieka ze śliną zakażonego zwierzęcia, najczęściej przez ranę powstała po ugryzieniu. Inne drogi zakażenia na przykład poprzez powstałe wcześniej otwarte zranienia oczy lub błony śluzowe jamy ustnej tez są możliwe ale występują bardzo rzadko. Człowiek jest stosunkowo mało podatny na zachorowanie na wściekliznę, choroba ta rozwija się jedynie u 10-20% zakażonych. Jednak przy każdym podejrzenia zakażenia należy poddać się szczepieniom nawet jeśli pacjent był już wcześniej szczepiony. Wścieklizna jest chorobą znana już od stuleci i rozpowszechnioną niemal na całym świecie. Po II Wojnie Światowej przez Europę ze wschodu na zachód przeszła olbrzymia fala epidemii wścieklizny rozprzestrzeniająca się każdego roku w promieniu około 50km. Przez dziesiątki lat głównymi nosicielami wścieklizny były lisy. Choroba ta występuje też często u wiewiórek i innych gryzoni, które łatwo mogą zakazić nie szczepione zwierzęta domowe.
Zmiany w zakresie spostrzeżeń zależne są od zmian w zakresie wrażeń i od przewagi wyobrażeń odtwórczych nad spostrzegawczymi. Zrozumiałe, że osoba, której świadomość tkwi w przeszłości, może znacznie słabiej czy bardziej fragmentarycznie odbierać zjawiska aktualne. Główne zmiany mogą tkwić jednak w intelektualnym składniku spostrzeżeń. Sąd realizujący, w związku ze zwolnionym myśleniem, może być opóźniony w […]