Zwyrodnienie stawów
Stawy należą do najbardziej narażonych na obrażenia części ciała. Z tego powodu główka stawowa pokryta jest śliską, odporną na ścieranie chrząstką. Poza tym torebka stawowa wydziela tzw. maź, ułatwiającą przesuwanie się względem siebie poszczególnych kości. Bardzo często zdarza się, że chrząstka jest zbyt mało odporna na obciążenie, a przerwy pomiędzy obciążeniami są nie wystarczająco długie i dlatego szybko zaczyna zażywać się. Zmiany w budowie chrząstki powodują uszkodzenia zakończeń kości i są przyczyną procesu ich deformacji. Choroba zwyrodnieniowa stawów, zwana artrozą, dotyka wiele osób, najczęściej ludzi w podeszłym wieku. Ma ona związek ze „starzeniem się” chrząstek stawowych, które z wiekiem tracą właściwą im sprężystość i gładkość powierzchni.
Poza oznakami zużycia szczególnie obciążonych stawów, przyczyny zwyrodnień bywają bardzo różne. Wadliwość czy słabość chrząstki może być na przykład uwarunkowana genetycznie. Ponadto, na skutek asymetrycznej budowy szkieletu (nogi różnej długości, wykrzywione w kształcie „X” lub na zewnątrz) niektóre stawy są nierównomierne obciążone i dlatego zaczynają szybciej się zużywać. Źle gojące się złamania kości, które krzywo się zrastają, prowadzą również do nierównomiernego rozłożenia ciężaru ciała na poszczególne stawy.
Innym zagadnieniem jest zasypianie w czasie wykonywania czynności. Do częstych obiektywnych objawów, subiektywnie nie odczuwanych jako przykre, należy zasypianie chorego, np. w czasie oglądania programu telewizyjnego czy czytania książki. Senność ta jest przede wszystkim spowodowana wzmożoną męczliwością chorego. Popęd stadny jest najczęściej podwyższony. Chory na ogół nie lubi przebywać w samotności. Dużą radość i przyjemność […]